Andrea
260
portfolio_page-template-default,single,single-portfolio_page,postid-260,bridge-core-2.1.6,ajax_updown_fade,page_not_loaded,,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-20.3,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.1,vc_responsive

Andrea

Het was haar dochter die bedacht dat het leuk zou zijn samen een paar weken door Nieuw-Zeeland te trekken. Andrea vond het een goed plan, telde tienduizend dollar neer voor de reis en reed van hot naar her, soms wel 500 kilometer op een dag. Als ze Mariana vroeg het navigatie-apparaat in te stellen, kreeg ze een grote mond en nul op het rekest. Vanochtend, ze hadden net de tanden gepoetst, moest Mariana haar iets vertellen. ‘Je gaat me haten, maar ik wil niet langer met je mee.’ Het vliegticket naar Australië was geboekt – haar vader had haar erbij geholpen – en morgen zou ze vertrekken. Ze kende wel wat mensen daar. Toen Mariana gistermiddag bungeejumpte en Andrea de foto’s schoot, zat haar twintigjarige dochter al met een been in Sydney. Dáárom was het dus iets beter gegaan, de afgelopen dagen. Meer dan een chauffeur, een bediende, bleek Andrea niet te zijn. ‘Moet ik zelf mijn tassen uit de auto halen?’, had haar dochter bij het afscheid gevraagd. Er zit veel woede in het meisje dat nooit puberde. Heel veel woede. Andrea is in het verleden haar vader ontrouw geweest en dat doet Mariana nog altijd pijn. Drieëntwintig jaar waren Andrea en haar Engelse ex-man bij elkaar en vanaf de trouwdag voelde ze zich zijn bezit. Ziedend reageerde hij, die keer dat ze op een feestje iets te wild met de heupen schudde. Hoe haalde ze het in haar hoofd zo te dansen? In Colombia – waar Andrea is opgegroeid – weet men niet beter. Ze bleef voor de kinderen, tot het echt niet meer ging. Vorig jaar heeft haar ex eindelijk de scheidingspapieren ondertekend.

Andrea Dubai