Carl
262
portfolio_page-template-default,single,single-portfolio_page,postid-262,bridge-core-2.1.6,ajax_updown_fade,page_not_loaded,,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-20.3,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.1,vc_responsive

Carl

De Zweed was dronken toen hij een ticket naar Nieuw-Zeeland regelde, maar spijt heeft hij er niet van gekregen. Carl is nu tweeënhalve maand onderweg en blijft nog even. Er wacht thuis niemand op hem, dus dat kan prima. Alleen zijn motors, die staan te trappelen tot hij er weer is, tien stuks in totaal. Moeder moet haar auto tegenwoordig buiten parkeren en verbiedt hem er nog een aan te schaffen, in het kader van ‘er zijn grenzen’. Minder streng trad ze op toen Carl als puber de godganse dag achter de computer zat. Dat moest zoonlief zelf maar weten. Volgens de teller op het beeldscherm bracht hij jaarlijks 135 dagen van zijn leven door in World of Warcraft en als Carl zijn aanwezigheid op school moet uitdrukken in percentages, zou hij het vastpinnen op 15%. Vier jaar geleden – op zijn vijfentwintigste- was het spel uitgespeeld. Nu doet hij vijf dagen per week aan crossfit en is hij aardig wat kilo’s lichter. Vijf zevende deel van de week doorbrengen in een sportschool is extreem, beseft Carl, maar mocht hij iemand ontmoeten, dan wil hij best een paar uren inleveren. Over kinderen hoeft ze nog niet te beginnen en als ze net zo saai worden als die beenschuilers van zijn broer al helemaal niet. Zodra de tijd rijp is, kiest hij waarschijnlijk voor adoptie. Zo’n hummel moet niet alleen iets voor jezelf zijn. Daar help je de wereld niet mee verder.

Carl Zweden